خداوند از « و ارصادا لمن حارب اللّه و رسوله من قبل » ابو عامر راهب است كه در روزگار جاهليت رهبانيت گزيده و پوست در بر كرده بود . چون وى در مدينه خدمت پيغمبر ( ص ) آمد ، احزاب را بر ضد آن حضرت تشكيل داد و پس از فتح مكه به طائف گريخت و چون مردم طائف اسلام آوردند به شام رفت و به ديار روم وارد شد و كيش نصرانى گرفت و رسول خدا ( ص ) او را ابو عامر فاسق نام نهاد . او به منافقان پيغام داد كه آماده شويد و مسجدى بسازيد . من پيش قيصر مىروم و با سپاهيانى از سوى او بازمىگردم و محمد را از مدينه بيرون مىرانم . منافقان چشم داشتند كه ابو عامر پيش آنها بيايد اما وى پيش از رسيدن به ديار روم درگذشت . سريّه‌هاى رسول خدا ( ص ) در سيرهء حلبيه آمده است : جنگهايى كه رسول خدا ( ص ) در آنها بود ، « غزوه » و آن چه كه آن حضرت در آنها شركت نداشته « سريه » ناميده مىشود . به شرط آن كه بيش از يك تن در آنها حضور داشته باشند و چنان چه آن حضرت فقط يك تن را گسيل مىداشت بدان « بعث » گفته مىشود . دانستيد كه رسول خدا ( ص ) داراى چهل و هفت سريه بوده است كه ذكر تمام آنها موجب تطويل مىگردد و از طرف ديگر چندان فايده‌اى هم ندارد . با اين وجود به برخى از اين سريّه‌ها اشاره مىكنيم : سريّه حمزة بن عبد المطلب اين سريه در ماه رمضان ، هفت ماه گذشته از هجرت رخ داد . پيغمبر ( ص ) او را به همراه سى تن از مهاجران فرستاد تا جلو كاروان قريش را كه از شام مىآمد ، بگيرند . در اين كاروان ابو جهل به همراه سيصد يا صد و سى نفر حضور داشت . پيغمبر ( ص ) به امر حمزه لوايى سپيد بست و اين نخستين لوايى بود كه در اسلام بسته شد . حمزه به راه افتاد تا به ساحل سيف البحر رسيد و در آنجا به كاروان برخورد . چون هر دو گروه براى جنگ با يكديگر صف‌آرايى كردند ، مجدى بن عمرو جهنى كه هم‌پيمان هر دو طرف بود ميان آنها حايل شد و بدين ترتيب جنگى درنگرفت . سريّهء عبيدة بن حارث بن عبد المطلب آن حضرت ، عبيده را در ماه شوال هشت ماه پس از هجرت با شصت يا هشتاد سوار از مهاجران ، به سوى وادى رابغ در ده ميلى جحفه فرستاد . وظيفه آنها اين بود كه جلو كاروان قريش را بگيرند . ابو سفيان يا عكرمة بن ابى جهل به همراه دويست تن با اين كاروان بودند . ميان آنان تيراندازى درگرفت اما شمشير نزدند و براى نبرد صف‌آرايى نكردند سپس طرفين به جايگاه خويش بازگشتند .